ایکوموس(ICOMOS)، موسسه حفاظت از بناها و محوطه های تاریخی، که یک موسسه وابسته به یونسکو است،سال 2010 میلادی را به عنوان سال میراث کشاورزی(the heritage of agriculture)نامگذاری کرده است.میراث کشاورزی در واقع داستان بلند زندگی انسانها بر روی این کره خاکی و تلاش او برای زیستن،پرورش دادن و تولید کردن و سازگار شدن با طبیعت پیرامون اوست.

این میراث شامل باغ ها و مزارع متنوع و زیبا،قناتها و رودخانه ها،انواع محصولات و روشهای کشت و کار،روشهای آبیاری،ابزارها و مشاغل وابسته به تولید کشاورزی، جشنها و سنت های وابسته به کشاورزی،کارناوالها و پوشش های لباس و ساخت خانه و .. می باشد.کشور ما به عنوان یکی از اولین مناطق زیست انسان،دارای تاریخی غنی در کشاورزی است.

جشن های فراوانی در کشور ما و در ارتباط با کشاورزی برگزار می شده و هم اکنون هم مراسم و آیینهای مختلفی در این ارتباط وجود دارد.جشنهای خرمن،تقریبا در تمام نقاط کشور برگزار می شود.

(مثلا همین روز جمعه 31/2/89 جشن شقایقها در دشت شقایق کالپوش شاهرود برگزار خواهد شد و روز سوم خرداد هم جشنواره زیبایی اسب ترکمن در شهرستان کلاله برگزار خواهد شد.)

من فکر می کنم سال میراث کشاورزی فرصت بسیار مغتنمی برای ما ایرانیان است تا فرهنگ و تاریخ غنی خود را به جهانیان عرضه کنیم و تنوع فرهنگی خود را که از یک ریشه قوی تاریخی برخوردار است را غنای بیشتری ببخشیم و از فرصتهای بوجود آمده استفاده لازم را برای رشد و شکوفایی کشور ببریم.

میراث کشاورزی شامل میراث معنوی(سنت ها و جشن ها)،میراث طبیعی(باغها و چشم اندازها)،میراث فرهنگی(بناهای کشاورزی)،میراث صنعتی(آسیابها،پل ها و بندها و سدها) می شود.

نقوش بز بر سفالینه های کشف شده از شهر سوخته،نقش لاله سرنگون بر طاق بستان،سفالینه های با نقوش حیوانات مختلف در تمام جغرافیای کشور ،قنات هایی با قدمتی بس طولانی،کبوتر خانه ها،آب انبارها و ..همه و همه اینها را در گستره گیتی، در معرض دید جهانیان قرار دهیم.